باد

به نام خدا

صداي باد تماشايي است وقتي بر سر و روي درختان گذر مي کند، برگ هاي خشک را مي قاپد و به گوشه اي مي کشاند تا با هم به گِرد رهايي چرخ بزنند. وقتي پرهاي پوش داده کبوترها را به هم مي ريزد و در چاله کوچک خيابان، آب تني مي کند. دست بر سر و گوش گربه ها مي کشد و لانه مورچه ها را خاک مي ريزد. کاغذهاي تبليغاتي را از ديوارها مي کند و کيسه هاي خالي را هوا مي کند. شمشادها را مي رقصاند و علف هاي کنج ديوار را به بازي مي گيرد...
صداي باد تماشايي است وگرنه شنيدن هوهويي يکنواخت، لطفي ندارد. تمام زيبايي باد به تماشاي همين صحنه هاست (اگر دست از بازيگوشي بردارد و خاک به چشمانم نپاشد).